“Τα φοιτητικά χρόνια στη Μυτιλήνη ήταν αρκετά ιδιαίτερα. Ανέμελα, δημιουργικά και αρκετές φορές έντονα. Έζησα εκεί στην εποχή που το Πανεπιστήμιο Αιγαίου άρχισε να μεγεθύνεται. Τότε που προσπαθούσαμε να οργανώσουμε βασικές δομές στην φοιτητική κοινότητα μέσα από συλλογικότητες. Μια γενιά φοιτητών στο Τμήμα που είχε αρκετή δίψα να μάθει και να δημιουργήσει μετέπειτα επαγγελματικά ασκώντας το επάγγελμα του περιβαλλοντολόγου σε μια περίοδο που το επάγγελμα ανθούσε στην Ελλάδα. Το αντικείμενο σπουδών όντως γενικό, αλλά από την άλλη μεριά ο καθένας είχε την ευκαιρία να εμβαθύνει στον τομέα που έβρισκε πιο ενδιαφέρον. Προσωπικά με κέρδισε ο τομέας των οικονομικών του περιβάλλοντος, όπου έκανα μεταπτυχιακές σπουδές και διδακτορικό, ενώ ξεκίνησα παράλληλα να εργάζομαι στον τομέα της έρευνας. Δουλεύοντας τα τελευταία χρόνια σε έναν μεγάλο οργανισμό βλέπω το έργο μου να έχει απτές εφαρμογές σε χώρες της Αφρικής, εκεί όπου προσπαθούμε μέσω της βέλτιστης διαχείρισης των υδάτινων πόρων να συνεισφέρουμε στην οικονομική ευημερία των τοπικών κοινωνιών με όρους βιωσιμότητας. Μετά από 15 χρόνια άσκησης του επαγγέλματος δεν μπορώ ακόμα να προσδιορίσω τι σημαίνει να είσαι περιβαλλοντολόγος, αλλά με βεβαιότητα μπορώ να πω ότι είναι ένα επάγγελμα με πολλές προκλήσεις και συνεχώς αυξανόμενους ορίζοντες. Αν θα έλεγα κάτι στους σημερινούς φοιτητές του Τμήματος είναι να βρουν εκείνο το έστω και μικρό κομμάτι σπουδών που τους κεντρίζει το ενδιαφέρον και να το υπηρετήσουν με όλες τους τις δυνάμεις ακολουθώντας ένα τρίπτυχο μελέτης, αποδόμησης και εξέλιξης.“